نقش نورپردازی در زندگی ما

آیا تا به حال به تأثیر نور در محیط اطراف خود و تأثیر آن بر رفتار در محل زندگی و کارتان توجه کرده اید؟
آیا می دانید می توانید با انتخاب صحیح نور و رنگ و اندازه آن، فضایی مطبوع برای خود و اطرافیان ایجاد نموده و از محیطی دلنشین و آرامش بخش لذت ببرید؟
آیا می دانید با نورپردازی صحیح می توانید علاوه بر از بین بردن محل های نه چندان زیبا در محل زندگی و کار خود، فضایی جذاب خلق نمایید؟
و بالاخره آیا می دانید نور و رنگ می تواند محیط اطراف شما را بزرگ تر یا کوچک تر جلوه کند؟
برای ایجاد فضایی گرم و مطبوع بهتر است از چراغ های رومیزی با انتخاب کلاهک هایی با رنگ گرم مثل نباتی و یا زرد استفاده نمایید. نورهای گرم و رنگی تأثیر بسزایی در روحیه افراد مختلف داشته و احساس شادابی و بشاشیت بیشتری می نماید، مانند نورهای سبز، بنفش، زرد و قرمز که به ترتیب احساس طبیعت، آرامش و هیجان را به انسان القا می نماید. همچنین می توانید به جای استفاده از منبع نور قوی و یکسان، با تغییر میزان نوردهی لامپ ها در محل های مختلف و تغییر رنگ و حباب های آنها، فضایی با سایه روشن و طیف های مختلف نوری و رنگ های مورد علاقه ایجاد کنید و بر جذابیت محیط خود بیفزایید. در مورد تغییر محل زندگی یا کار خود به محیطی که بتوانید عیوب آن را بپوشانید یا تأکید بر موضوعات زیبای محل زندگی خود داشته باشید، به جای استفاده از لوستر یا منبع نوری متمرکز، از آباژورهای پایه بلند و کوتاه و همچنین چراغ های دیواری استفاده نمایید. در محل هایی که زیاد مایل به رؤیت آنها نیستید، می توانید از آباژورهای کوتاه حباب دار با نورهای رنگی ملایم که نور را به طرف بالا منعکس می نماید، استفاده نمایید و منابع قوی تر نور را که می تواند به رنگ سفید و شیری باشد، در مکان های زیبای محل زندگی خود قرار دهید و به طور کلی سعی در تاریک نمودن قسمت های نه چندان زیبا و روشن تر نمودن بخش های اصلی و دلخواه خود نمایید. در روز هم می توانید از پرده ها کمک بگیرید، زیرا پرده ها می توانند میزان نور ورودی از پنجره را به داخل کنترل نموده و با انتخاب رنگ دلخواه خود رنگ محیط را نیز تغییر دهند. برای بلندتر جلوه دادن سقف می توانید در شب نور را به طرف بالا و به سمت آن بتابانید یا سقف را نسبت به محیط روشن تر نمایید. در روز با انتخاب رنگ های روشن و استفاده از آیینه در بخش هایی از دیوارها، به بزرگ تر نشان دادن فضا کمک می کنید یا در اتاق ها با روشن تر نمودن دو دیوار رو به روی هم با کمک نور یا رنگ، اتاق را بزرگ تر نمایش دهید و برعکس در صورتی که نور را از سقف دور نگه دارید و از چراغ ها و آباژورهایی که نور را به طرف پایین منعکس می کنند و از رنگ های نه چندان روشن و سفید یا شیری استفاده نمایید، فضای خود را خودمانی تر و کوچک تر جلوه می دهید. البته توصیه می شود قبل از انتخاب نور، کتاب هایی که در مورد روان شناسی نور و رنگ منتشر شده اند را مطالعه نموده و نور را متناسب با خلق و خو و شخصیت درونی و رفتارهای هیجانی و آرام خود انتخاب نمایید.

download (1) download images (1)images (2) images (3) images (4) images (5) images (6) images Light-In-Architecture

نورونورپردازی درزندگی بشر

نور و بشر

نور نماد عقل الهی و منشأ تمام پاکی ها و نیکی ها است و خارج شدن انسان از تاریکی جهل و تابیده شدن نور معرفت در وجودش همواره یک هدف نهایی می باشد. در اثر تابیده شدن نور الهی به درون کالبد مادی، یعنی جایگاه نفس آدمی است که انسان به رشد و تکامل معنوی می رسد در نتیجه برای نمایش این تمثیل در معماری اغلب بناهای مذهبی ، نور به عنوان عنصری بارز و مستقل از سایر عناصر و مفاهیم به کار رفته در ساختمان به کار گرفته می شود به گونه ای که شعاع های آن به طور واضح در داخل کالبد مادی و تاریک حجم قابل مشاهده است. فضاهای عمیق و تاریک کلیساهای قرون وسطی و یا مساجداسلامی که با عنصر نور مزین شده اند به خوبی قادر به انتقال یک حس روحانی و معنوی می باشند.انسان در چنین فضاهایی که با نوری ضعیف روشن می شوند با مشاهده سایه های مبهم از اشیاء و احجام در ذهن خود به کامل کردن تصاویر پرداخته و با این عمل به نوعی خلسه فرو می رود که نتیجه آن یک حس نزدیکی به منبع وجود و هستی در درونش بیدار می شود.
دانستن روند بهره گیری از نور خورشید به اندازه روند شکل گیری مصالح و یا شکل های مختلف زیربنائی ساختمان جهت طراحی بسیار لازم می باشد.اولین تاریخی که ما از آن اطلاع داریم سده ی سوم هزاره چهارم ق.م می باشدکه در آن زمان جهت کسب نور و سایه از ایجاد اختلاف سطح در دیواره های خارجی استفاده می کردند. در شهر سوخته از هزاره های سوم و دوم ق.م از روی آثار خانه هایی که دیوار آنها تا زیر سقف باقی مانده بود می توان استنباط کرد که هر اطاق از طریق یک در به خارج ارتباط داشته و فاقد پنجره بوده اند، در دوره عیلام در حدود ۱۳۰۰ و ۱۴۰۰ ق.م نیز نمونه ای از پنجره های شیشه ای بدست آمده که شامل لوله هایی از خمیر شیشه می باشد که در کنار هم و در داخل یک قاب جای می گرفته و بطور حتم جهت روشن کردن داخل بنا مورد استفاده بود.

 

 

 

 

Light-In-Architecture

نور و بشر

نور نماد عقل الهی و منشأ تمام پاکی ها و نیکی ها است و خارج شدن انسان از تاریکی جهل و تابیده شدن نور معرفت در وجودش همواره یک هدف نهایی می باشد. در اثر تابیده شدن نور الهی به درون کالبد مادی، یعنی جایگاه نفس آدمی است که انسان به رشد و تکامل معنوی می رسد در نتیجه برای نمایش این تمثیل در معماری اغلب بناهای مذهبی ، نور به عنوان عنصری بارز و مستقل از سایر عناصر و مفاهیم به کار رفته در ساختمان به کار گرفته می شود به گونه ای که شعاع های آن به طور واضح در داخل کالبد مادی و تاریک حجم قابل مشاهده است. فضاهای عمیق و تاریک کلیساهای قرون وسطی و یا مساجداسلامی که با عنصر نور مزین شده اند به خوبی قادر به انتقال یک حس روحانی و معنوی می باشند.انسان در چنین فضاهایی که با نوری ضعیف روشن می شوند با مشاهده سایه های مبهم از اشیاء و احجام در ذهن خود به کامل کردن تصاویر پرداخته و با این عمل به نوعی خلسه فرو می رود که نتیجه آن یک حس نزدیکی به منبع وجود و هستی در درونش بیدار می شود.
دانستن روند بهره گیری از نور خورشید به اندازه روند شکل گیری مصالح و یا شکل های مختلف زیربنائی ساختمان جهت طراحی بسیار لازم می باشد.اولین تاریخی که ما از آن اطلاع داریم سده ی سوم هزاره چهارم ق.م می باشدکه در آن زمان جهت کسب نور و سایه از ایجاد اختلاف سطح در دیواره های خارجی استفاده می کردند. در شهر سوخته از هزاره های سوم و دوم ق.م از روی آثار خانه هایی که دیوار آنها تا زیر سقف باقی مانده بود می توان استنباط کرد که هر اطاق از طریق یک در به خارج ارتباط داشته و فاقد پنجره بوده اند، در دوره عیلام در حدود ۱۳۰۰ و ۱۴۰۰ ق.م نیز نمونه ای از پنجره های شیشه ای بدست آمده که شامل لوله هایی از خمیر شیشه می باشد که در کنار هم و در داخل یک قاب جای می گرفته و بطور حتم جهت روشن کردن داخل بنا مورد استفاده بود.

نقش نور در زندگی بشر به عنوان عاملی موثر

نور و بشر

نور نماد عقل الهی و منشأ تمام پاکی ها و نیکی ها است و خارج شدن انسان از تاریکی جهل و تابیده شدن نور معرفت در وجودش همواره یک هدف نهایی می باشد. در اثر تابیده شدن نور الهی به درون کالبد مادی، یعنی جایگاه نفس آدمی است که انسان به رشد و تکامل معنوی می رسد در نتیجه برای نمایش این تمثیل در معماری اغلب بناهای مذهبی ، نور به عنوان عنصری بارز و مستقل از سایر عناصر و مفاهیم به کار رفته در ساختمان به کار گرفته می شود به گونه ای که شعاع های آن به طور واضح در داخل کالبد مادی و تاریک حجم قابل مشاهده است. فضاهای عمیق و تاریک کلیساهای قرون وسطی و یا مساجداسلامی که با عنصر نور مزین شده اند به خوبی قادر به انتقال یک حس روحانی و معنوی می باشند.انسان در چنین فضاهایی که با نوری ضعیف روشن می شوند با مشاهده سایه های مبهم از اشیاء و احجام در ذهن خود به کامل کردن تصاویر پرداخته و با این عمل به نوعی خلسه فرو می رود که نتیجه آن یک حس نزدیکی به منبع وجود و هستی در درونش بیدار می شود.
دانستن روند بهره گیری از نور خورشید به اندازه روند شکل گیری مصالح و یا شکل های مختلف زیربنائی ساختمان جهت طراحی بسیار لازم می باشد.اولین تاریخی که ما از آن اطلاع داریم سده ی سوم هزاره چهارم ق.م می باشدکه در آن زمان جهت کسب نور و سایه از ایجاد اختلاف سطح در دیواره های خارجی استفاده می کردند. در شهر سوخته از هزاره های سوم و دوم ق.م از روی آثار خانه هایی که دیوار آنها تا زیر سقف باقی مانده بود می توان استنباط کرد که هر اطاق از طریق یک در به خارج ارتباط داشته و فاقد پنجره بوده اند، در دوره عیلام در حدود ۱۳۰۰ و ۱۴۰۰ ق.م نیز نمونه ای از پنجره های شیشه ای بدست آمده که شامل لوله هایی از خمیر شیشه می باشد که در کنار هم و در داخل یک قاب جای می گرفته و بطور حتم جهت روشن کردن داخل بنا مورد استفاده بود.

نقش نور در معماری

از جمله علوم و هنرهایی که می توان به نقش نور در آن اشاره داشت ،هنر معماری است که بحث مفصلی را در زمینه روند بهره گیری از نور طبیعی به خود اختصاص می دهد.درهنر معماری نور یکی از اجزایی است که کنار عناصر و مفاهیم دیگر از قبیل ساختار ،نظم فضایی، مصالح، رنگ و … مطرح می شود و در طراحی به عنوان یک عنصر مجزا باید نقش خود را ایفا کند. یکی از مهمترین مشخصه های نور طبیعی، توالی و دگرگونی آن در طول روز است که باعث حرکت و تغییر حالت در ساعات مختلف می شود. در تاریخ نقاشی توجه به نور در دوره امپرسیونیست ها دیده می شود. هنگامی که نقاشان آتلیه های خود را ترک می کردند و در زیر نور خورشید با نور طبیعی مشغول نقاشی شدند. از مشخصات این سبک توجه به رنگ و نور در ساعات مختلف روز و انعکاس رنگ های اشیاء مختلف در یکدیگر و تأثیر رنگ های پیرامونی و به کار بردن رنگ های خاص و ناب می شد.